جمعه ای باز رسید ...

چقدر انتظار کشیدیم ؟؟  کم ...؟  زیاد ... ؟ یا اصلا یاد اماممون نبودیم ...؟

یادمان باشد بهترین اعمال انتظار فرج است ... خوشا به حالت ای دوست ... 

 

 

         

                                   

آیت الله ميرزا احمد سيبويه ساکن تهران از آقا شيخ حسين سامرائي که از اتقياي اهل منبر در عراق بودند، نقل فرمودند:
« در ايامي که در سامراء مشرف بودم روز جمعه اي طرف عصر در سرداب مقدس رفتم. ديدم غير از من احدي نيست و من حالي پيدا کرده و متوجه مقام صاحب الامر ـ صلوات الله عليه ـ شدم. در آن حال صدايي از پشت سر شنيدم که به فارسي فرمود:

« به شيعيان و دوستان ما بگوييد که خدا را قسم دهند به حقّ عمه ام حضرت زينب سلام الله عليها که فرج مرا نزديک گرداند. »

                                                                                        

 

 

نامه اي به امام زمان ارواحنافداه

آيا تا به حال شده كه در جمعي باشيد ولي خود را تنها احساس كنيد؟ گويي هيچ كس در كنارت نيست. براي من اين مسئله خيلي پيش آمده بارها پيش آمده تمام افراديكه به آنها دلبستگي دارم در كنارم بوده اند ولي هيچ چيز خوشحالم نمي كرد. دنبال كسي مي گشتم ولي هر چه جستجو مي كردم نمي يافتم وبه اين فرمايش مولايم مي رسيدم كه فرموده اند: من تنهايم. من غريبم.
جداً در بين اين همه جمعيت در بين شيعيان حتّي در بين افراديكي خود را محب امام زمان معرفي مي كنند آقا بفرمايند:من تنهايم؟
اي به فداي تنهائيت آقاي من قربان غريبي ات مولاي من.
ما هميشه ميگوئيم آقا امام حسين (عليه السلام) مظلوم هستند. اما فكر كرده ايد كه آقا امام زمان مظلومتر هستند چرا كه امام حسين عليه السلام 72 يار با وفا داشتند . حضرت زينب را داشتند خواهري دلسوز . اما در زمان ما مردم هنوز آن امادگي را پيدا نكرده اند كه بتوانند امام زمانشان را ياري كنند و به امامشان وفادار باشند. در روز عاشورا مردم آن جور عزاداري مي كنند و مانند فرزند پدر از دست داده اشك مي ريزند اما در نيمه شعبان به بهانه جشن وشادي اما در غفلت از حقيقت ياري از اين حرفها بيشتر دلم مي گيرد. خداي من تا كي؟ واقعا چه صبري حضرت دارند؟
بيرون از خانه كه ميروم از وضع رقت بار جامعه دلم مي گيرد واشكم مي ريزد و باز به خانه پناه مي آورم . طاقت ديدن اين صحنه ها را ندارم به خود مي گويم بميرم براي دل حضرت كه ناظر به اعمال و رفتار ما هستند. آنان كه خوابشان به مرگ منتهي شده يك جور ومن كه ادعاي دوست داشتن حضرت را دارم هم يكجور . چه تحملي؟ همه را مي بينند. غصه مي خورند. اما واقعا چه كسي است كه تمام لحظات به ياد حضرت باشد واين ياد باعث ساخته شدن او بشود. البته افرادي اينگونه هستند ولي انگشت شمار.
يكي از دوستانم مي گفت كه فردي حضرت را در خواب ديده آقا فرموده اند براي من مثل قوم آل داود دعا كنيد . بميرم كه حضرت پيغام مي فرستند كو گوش شنوا؟ همه غرق در دنياي خود شده اند فقط خود را مقيد كرده اند كه حتما سفره هفت سين شان را بيندازند مبادا كسري داشته باشند وروز سيزده را حتما بيرون روند مبادا كه آن سال برايشان نحس شود.
دلم مي خواهد در بين مردم بروم و فريا د بزنم: شما كه اينقدر به اين چيزهاي بي ارزش اهميت مي دهيد چه اندازه مواظب هستيد كه دل آن محبوب را نرنجانيد؟ و بر خلاف رضايتش قدمي بر نداريد؟ مگر نه اين است كه مرگ سراغ همه مان مي آٍيد . آيا نمي خواهيد لحظه مرگ شب اول قبر كه شايد همين امشب باشد بر بالين تان بيايد وحالتان را بپرسد ؟ پس چرا شما حالش را نمي پرسيد ؟مگر نمي خواهيد در خانه تنها و نا مانوس و پر وحشت قبر لطف وعنايتش شامل حالتان شود واز وحشت قبر بكاهد ؟ پس چرا با او انس نمي گيريد و به بهانه انس با طبيعت باعث رنجش آن عزيز مي شويد؟
مگر مي شود كسي پيوسته به ياد او باشد در فراقش اشك بريزد براي ظهورش دعا كند ولي آن
حضرت او را از ياد ببرد ؟
مگر كسي مي شود كه مهدي موعود به فريادهاي مشتا قانه منتظرانش پاسخ نگويد؟
نه هرگز آقا چشمه احسان و لطف است. او ارباب مولا وآقاست . او بسيار مهربان است. حتّي مهربانتر از پدر به فرزندش .

اين غم عشق تو بي تاب و توانم كرده شعله بر جانم و رسواي زمانم كرده
درد دوري تو مولا به خدا پنجه بر قلبم وآن سر نهانم كرده
شوق ديدار تو اي حجت حق بيزار از اين دار جهانم كرده

---

سلام بر تو اي يوسف فاطمه سلام الله عليها

سلام بر تو اي نگار نازنين

سلام بر جمال دلربايت سلام بر صوت دلنشينت

سلام بر نگاه انسان سازت

سلام بر دستهاي پر از مهر و صفايت

يارب ما چشم انتظاران مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف تو هستيم .

مي نويسم بهر مولاي خوبم ، اي گل زهراء سلام الله عليها ، اي نگار نازنين ، هزار و اندي سال از ولادتت مي گذرد و هنوز ما چشم انتظار ديدار تو هستيم ، مي نويسم تا که شايد يک نظر بر ما نمايي ، تا که شايد ذره اي از درد فراق را بازگو کنم .

خدايا :

ما که عاشق نشديم تا درد عشق را بفهميم پس به ما بياموز که عاشق باشيم و در عشق بسوزيم.

هر کس به درد عشق مبتلا شد جز وصل او را درمان نيست .

خدايا:

مهدي فاطمه سلام الله عليها همان آشناي ديرينه است که در نگاه اول غريبه است .

مهدي زهراء سلام الله عليها همان غريبه آشنايي است که در دل هر عاشقي آشيانه کرده است.

خدايا :

اگر يعقوب در فراق يوسفش نابينا شد ، تو برايش پيراهن يوسف را فرستادي .

اگر قوم بني اسرائيل دچار فراق شدند، اما بعد از چهل شبانه روز ناله و ندبه ، بالاخره موسيِ عمران را برايشان فرستادي .

اما هزار سال از غيبت مولاي ما مي گذرد ....

الهه من :

عاشقان آواره صحرا گشتند ، عابدان آيه « امن يجيب » ذکرشان شد ، افلاکيان سر به فلک گماردند ،ذاکران دعاي « اللهم کن لوليک » لقلقه زبانشان شد و ذکر« مهدي بيا » زمزمه لبانشان، زمينيان کمر همت بر ساختن مساجد و حسينيه ها به نام مولايشان کردند..... تا که شايد او بيايد.

بارالها:

خورشيد هستي بخش جز تاباندن نور خود هيچ خاصيتي ندارد ، مهتاب تابان جز روشن کردن شب تاريک و ظلمت کار ديگري ندارد ،

ابرهاي پر بار جزبا ريزش باران احساس راحتي ندارند.

گلهاي بهاري هيچ خواصي جز رساندن بوي خوش ندارند و بادها وزش نسيم کار آنهاست .

خدايا :

تو به خورشيد : بگو که وقت تابيدنش پرتوي از نور خورشيد مکه را براي ما بتاباند، به نسيم بگو : که وقت وزيدنش بويي از پيراهن يوسف زهراء سلام الله عليها بياورد.

خدايا :

به ماه بگو: که در مهتاب خود عکس صاحب خورشيد مکه را بيندازد .

به گلها بگو: فقط بويي از گل نرگس براي ما بياورد.

به ستاره ها : بگو که در آسمان راهي رل نشان دهند که خورشيد مکه در آن سمت است .

به درختان سرو قامت بگو : که رو به سمتي تعظيم کنند که يوسف فاطمه سلام الله عليها در آنجاست .

معبودم :

عاشورائيان با فرارسيدن محرم مست ساقي کربلا مي شوند ، اما ما مهدوي ها نه فقط با رسيدن نيمه شعبان بلکه هر جمعه که از راه مي رسد خود را اسير زلف يار مي بينيم .

خدايا :

در هر گوشه و کناري از ديار عاشقان انتظار ، صبح جمعه با زمزمه هاي « اين الحسن و اين الحسين » ، بدين طريق مرهمي بر زخم هاي کهنه خويش مي گذارند .... تا که شايد او بيايد .

خدايا :

گويند غروب جمعه دلگير ترين غروب است زيرا که مولاي ما باز هم بايد در پس پرده غيبت بماند.

در غروبهاي جمعه حتي نغمه آواز پرندگان هم نغمه دلتنگي است ، و آواي فرق سر مي دهند .

الهي :

تشنگان انتظار به هر نوعي شده مي خواهند خود را سيراب کنند، اما سيراب نمي شوند ، چونکه عطش منتظران فقط با « ظهور» رفع مي شود .

خدايا :

آن امام هُمام ، مهدي منتظر در انتظاري طولاني نشسته است .

ولي

ما خود دانيم سبب اين غيبت طولاني چيست ؟

اعمال بد ما شيعه است . ليکن از کرده خود پشيمان و شرمسار هستيم و همگي به حال اضطرار افتاده ايم .

يارب الحسين :

تو که شفاي بيماران حسيني را در تربت خاکش قرار دادي و شفاي ما منتظران را در بوي پيراهن يوسف زهراء سلام الله عليها قرار دادي .

اي مهربانترين :

تويي که آيه « امن يجيب » را مستجاب مي کني .

پس :

به حق عمه اش زينب کبري سلام الله عليها آن عزيز غائب از نظر را برسان .
 

برای خواندن بقیه دل نوشته ها به ادامه

مطلب رجوع کنید 

ادامه مطلب

  زنان وامام زمان

در عصري که علم و تکنولوژي پشرفت کرده و مردم رشد علمي پيدا کردند، مغزهاي متفکر زياد شده، سيستمهاي جديدي در هر زمينه ي راه اندازي شده است و زنان و مردان و جوانان حتي کودکان را به طرف خود جذب کرده، بازيهاي کامپيوتري و فيلمهاي که حاکي از خشونت و بدآموزيهاي فراوان دارد به وفور در دست بچه ها مي باشد. ماهواره هاي عظيم که سرگرمي غلط براي عده اي درست کرده است و در يک چنين موقعيتي که دين در معرض از بين رفتن است و انسانها الگوهاي خود را از اين نوع وسايل مي گيرند، قيافه هاي ظاهري خود را مانند هنر پيشه هاي فيلمها مي سازند. خصوصيات اخلاقي خود را مانند آنها قرار مي دهند. خشونت- ظلم- بيرحمي- عدم رعايت حقوق يکديگر شعار آنهاست و دوستي و عدالت و همبستگي به صورت کمرنگ در آمده است . در زمانه اي که در جوامع غربي به زنان به عنوان کالا نگاه مي کنند وآنها را يا براي تبليغات در کنار اجناس و ظروف و ساير چيزها مي گذارند و يا به عنوان بردگي به ديگر کشورها مي فروشند و هيچ گونه حقوق و ارزشي براي او قائل نيستند .

اما دين مقدس اسلام از زمان بعثت پيامبر اکرم صلي الله عليه و اله با رهنمودهاي خويش که الهام گرفته از سخن خداي تعالي بود زن را گرامي داشت و او را يک شخصيت همانند مرد دانست براي او بها و منزلت قائل شد، حقوقي براي زنان منظور کرد. در قرآن از قول خداي تعالي سوره اي به نام سوره ي نساء براي زن بيان کرد.

از همان موقع بود که زن در جوامع اسلامي آن طوري که در غرب با زنان برخورد مي شود، نبود و بلکه زن به عنوان موجودي مهربان- داراي قلبي رئوف- بهترين کس براي تربيت فرزندان صالح قرار گرفت. اولين و بهترين و بارزترين نمونه ي زن، حضرت زهرا سلام الله عليها دختر گرامي پيغمبر اکرم صلي الله عليه و اله است که پيامبر اکرم صلي الله عليه و اله ايشان را مي بوئيد و مي فرمود : من بوي بهشت را از فاطمه ام استشمام مي کنم. جلوي پاي فاطمه سلام الله عليها بلند مي شدند و ايشان را مادر خويش خطاب مي کرد. از همان زمان زن در اسلام شخصيت ويژه اي پيدا کرد و زنان همانند مردان در پيشرفت اسلام کمکهاي شاياني مي کردند. از جمله زنان که خدمت به پيامبر کردند حضرت خديجه سلام الله عليها بود که ثروتش را در راه پيشرفت اسلام بخشيد.

از جمله زنان ديگري که جان خود را فداي اسلام کرد سميه بود. خود خانم فاطمه زهرا سلام الله عليها که هم با مال و هم با جان ، خويش را فداي اسلام و امام زمانش کرد. در آن زمان که ديگر پيامبر اکرم صلي الله عليه و اله در قيد حيات نبودند اما خليفه ي بلافصل ايشان و مولاي متقين و امام اول شيعيان حضرت علي عليه السلام که در روز غدير خم به دست خود پيامبر به نقل از شيعه و سني به عنوان جانشين پيامبر و امام زمان مردم انتخاب شدند. در آن زمان مردم به ايشان بي اعتنائي کردند و خلفاي دروغين را به جاي ايشان نشاندند،جز چند نفري که ياور امامشان بودند ديگران همه رفتند و او را تنها گذاشتند در ميان اين چند نفر يک زن بود واوکسي جز فاطمه سلام الله عليها نبود. فاطمه سلام الله عليها با قطره قطره ي خونش، با جسم نحيفش تا دم مرگ او را صدا زد و ياوريش کرد. او يک زن بود، يک زن به تمام معنا، يک ياور واقعي اما او يکي بود در جهت اينکه الگوي ما باشد نه اينکه يکي بماند. فاطمه هاي ديگري مي توانند مثل او باشند، مي توانند مثل او ياور امام زمانشان باشند، مي توانند مبلغ نام مولايشان باشند . در زمان ما که دوران غيبت کبري حضرت ولي عصر ارواحنا فداه را مي گذرانيم، آيا زنان نمي توانند ايشان را ياري کنند؟ آيا زنان نمي توانند همانند زهراي اطهر سلام الله عليها از جانشان، از مالشان بگذرند و در عوض شيعيان را بيدار کنند؟ آيا زنان اکنون نمي توانند با الگو قرار دادن فاطمه سلام الله عليها زنان ديگر کشورها را از خواب غفلت بيدار کنند؟ نمي توانند آنها را از منجلاب گناه و فساد بيرون بکشند؟ آيا زنان ما نمي توانند قلبهاي پاک و مهربان دختران معصوم که شيطان در کمين آنها نشسته تا آنها را بربايد را متوجه امام زمانشان کنند؟ 
 

ادامه مطلب ... روی ادامه کلیک کنید

ادامه مطلب

اي گل غايب
آبها نام تو را زمزمه مي كنند!
درختها به احترام تو سبز مي شوند!
نسيم دعاي عهد را در گوش سرو ها مي خواند!
در ياها با ذكر نام و ياد تو بي كرانه مي شوند!
گلها رنگ و بويشان رااز جمال تو وام مي گيرند!
زمين وآسمان و انسان دست به دست هم مي دهند وبا نجوايي سبز براي طلوع روي ماهت دعاي ندبه مي خوانند!
اي مولا!
ظهور و حضور تو سر سبزي مدام دنيا را نويد خواهد داد.
شكفتن گل رويت بهترين هديه براي منتظران است.
دلها و ديده هاي ما را در ياب!